Anima Eterna

Jos Van Immerseel en zijn orkest Anima Eterna pakken uit met een gemengd, Frans-Belgisch romantisch programma. Zonder enige twijfel is Paul Dukas' (1865 -1935) ‘L'Apprenti Sorcier', een ‘scherzo symphonique' uit 1897 het bekendste werk uit dit aanbod. ‘De tovenaarsleerling' is een kort toondicht dat een verhaal uit een ballade van de grote romantische dichter Johann Wolfgang von Goethe verzinnebeeldt. Wanneer de machtige tovenaar zijn hielen licht, probeert diens leerling hem te evenaren. Hij wil namelijk een bezem betoveren die zijn zware corvee overneemt door water uit de put te halen. En zo gebeurt het ook. De leerling zet de tovenaarshoed op, spreekt een formule uit en de bezem komt tot leven... Hij weet echter niet hoe hij de bezem kan doen stoppen. Wanneer de leerling ten einde raad de bezem in tweeën splijt, verdubbelen de problemen. En zo dreigt het tovenaarsatelier te overstromen, met een legertje bezems dat onophoudelijk water aandraagt. Totdat de tovenaar ten tonele verschijnt en de bezems in een handomdraai bezweert. De tovenaarsleerling moet echter zijn biezen pakken...

En er staat nog meer romantisch werk op het programma, waaronder Gabriel Faurés ‘Elégie' voor cello solo, uit 1880. Fauré (1845 - 1924) schreef dit werk toen hij 35 was, nadat hij in de jaren daarvoor enkele traumatische gebeurtenissen moest verwerken. Zo was er eerst de Frans - Pruisische oorlog waarin Fauré als infanterist op het nippertje aan de dood ontsnapte, en later zijn verloving die afsprong. Een reeks van werken die hij na 1877 componeerde, weerspiegelde zijn droefgeestige gemoedsgesteldheid. Daarvan steekt de ‘Elégie' er met kop en schouders bovenuit. Het werk begint ingetogen en elegant, om te eindigen in een passionele uitbarsting. En verder nog op de affiche: Dukas' ‘Fanfare pour précéder La Péri', Faurés ‘Pelléas et Mélisande' en César Francks ‘Symphonie'.

Hieronder: De Tovenaarsleerling in de baanbrekende Disneyfilm ‘Fantasia', met Mickey Mouse in een verrassende rol.