Zes dansers op de scène. Als in een estafette wisselen hun formaties in kwintetten, kwartetten, trios, duo's en sextetten. Iedere danser brengt een eigen element binnen in de voorstelling maar de acties zijn inwisselbaar en worden op verschillende momenten herhaald, zowel op het voorplan als in de achtergrond. De basis voor Diffraction is het fenomeen van diffractie: het afbuigen van licht- of geluidsgolven langs een obstakel. Van Acker hanteert dit gegeven als principe voor het dansmateriaal en trekt het ook door in het lichtontwerp. De dansers nemen de plaats in van obstakels die de bewegingen als golven in hun richting afbuigen en verder sturen, zonder de kwaliteit of de sterkte van de beweging aan te passen aan hun eigen lichaam- of danstaal. De bewegingen dragen hun kracht in zichzelf, los van het lichaam dat ze danst en worden zo doorgegeven.