Het leven wil geleefd worden. Het is geen ding, het is een proces. Ieder moment sterft en zo wordt het volgende moment geboren. Une Philosophie des yeux fermés gaat over de mensenlijke dood: over het lichaam dat overblijft wanneer het leven is vertrokken. Een macaber onderwerp ? Misschien niet. Want de relatie van de mens ten opzichte van zijn eigen sterfelijkheid kan een uitgangspunt zijn voor het begrijpen van zijn soms conflictuele verhouding tot de natuur. In deze film, opgebouwd als een reis in België, Nederland en Groot-Brittannië, onmoeten we mensen die van de dood hun leven hebben gemaakt en weloverwogen hebben gekozen voor een beroep in de uitvaartwereld. Ze denken na over de plaats van het dode lichaam in een wereld waar aarde, water en lucht (verleden en toekomst van het lichaam) in de verdrukking zijn gekomen, en het 'hiernamaals' (eens de toekomst van de ziel) op de achtergrond is geraakt.