Op het einde van de Tweede Wereldoorlog wachtte Marguerite Duras vol spanning op de terugkeer van haar gedeporteerde man Robert Antelme. In dit autobiografische relaas roept ze de pijn en wanhoop op die ze toen voelde. Dominique Blanc, een van de lievelingsactrices van Patrice Chéreau, vertolkt de aangrijpende tekst. Ze staat helemaal alleen op de planken en gaat er voluit tegenaan. De Franse regisseur is een boegbeeld van het Europese toneel. Samen brengen ze een verhaal van angst en verdriet vol schroeiende dynamiek.