De veelzijdige groep personen die uitgenodigd worden om zich de teksten eigen te maken, vormen een weerspiegeling van het personage van Abdallah Farah, zijn verhaal, zijn fotografische onderzoeken, het huidige landschap en de geschiedenis van Libanon, en de reële en de fictieve dimensie die het project The Diary of a Photographer ondersteunen. Het gaat er dus om een verhaal mondeling over te brengen en de notie van latent beeld, naar voren gebracht door Joana Hadjithomas en Khalil Joreige, een performatieve dimensie te geven door het op een andere manier zichtbaar te maken: het beeld wordt hier opgewekt door het lichaam en de stem. De herhaling wordt uitgespeeld in combinatie met de eigenheid van elk van de lezers. Het boek en zijn pagina?s, die omslaan op het ritme van het lezen, worden door de camera in close-up gevolgd. De film wordt boven het hoofd van de vertolkers geprojecteerd, wat de relatie tussen het plastische object (het boek), het bewegende beeld (de video) en de performance (het lezen) in het spel brengt.