Rumba acoustique

De Congolese rumba, die plaatselijke tradities vermengt met jazz- en Cubaanse elementen, laat begin jaren 1950 voor het eerst van zich horen en maakt net voor de onafhankelijkheid van Congo een steile opgang in heel Afrika.
Hij wordt gepopulariseerd door twee rivaliserende orkesten, het African Jazz van Grand Kallé - die in 1960 de eerste pan-Afrikaanse monsterhit Indépendance Cha Cha componeerde - en het OK Jazz van Franco.
Het genre blijft zich voortdurend laven aan allerlei invloeden en reist kriskras door de tijd, onder impuls van nieuwe sterke mannen als Papa Wemba, Koffi Olomidé en Werrason.

Tijdens vijf akoestische concerten, met telkens zestig liedjes die elk symbool staan voor een bepaalde periode, evoceren een aantal belangrijke artiesten de muzikale geschiedenis van Congo zoals ze door het volk beleefd werd.

Een en ander wordt in goede banen geleid door de mythische vertegenwoordigers van de bewegingen African Jazz en OK Jazz: Papa Noël en Simaro Massiya.
Ze ruilen hun drums in voor conga’s, laten de koperblazers thuis, halen hun oude gitaren van stal, en keren zo terug naar de essentie van een muziekgenre dat een natie verenigde.