Griekse drama’s

Het zijn al oude Griekse drama's wat de klok slaat in heel wat Brusselse cultuurhuizen. Zo programmeerde De Munt eind vorig jaar Christoph Willbald Glucks ‘tandem' Iphigénie et Tauride / Aulide, staat er een bewerking van ‘Medea' uit 1992 van de hedendaagse componist Pascal Dusapin op de affiche en kun je tot begin april in de KVS naar het bloedstollende verhaal van Philoktetes in een regie van Raven Ruëll gaan kijken. De Cinematek doet daar nog een schepje bovenop en biedt een twintigtal films die eveneens teruggrijpen naar teksten en thema's uit de Griekse oudheid. Echte klassiekers als Aeschylus, Sophocles en Euripides, homerische epen en latere bewerkingen van onder andere Von Kleist, Hölderlin en Racine troef dus!

Hoe regisseurs met dat materiaal omgaan, kan nogal eens variëren. Pasolini haalt het maximum uit de stille furie van Maria Callas in zijn ‘Medea', en verraadt nergens de theatrale oorsprong in een brandende zon badende decors in ‘Edipo re'. Anderen herwerken dan weer de elementaire verhaalelementen tot een hedendaags gegeven. Elektra wordt een drama over incestueuze liefde in Visconti's ‘Sandra' en een spaghetti-western in ‘Il pistolero dell'Ave Maria'. Zoals de titel laat vermoeden is ‘Les dieux s'amusent' een vrolijke janboel, en in ‘Le testament d'Orphée' verwerkt Jean Cocteau het verhaal van Orfeus tot een confronterende spiegel. En ook de kinderen komen aan hun trekken, met Disney's ‘Hercules' en een aantal unieke films uit de pioniersfase van de animatiefilm, met o.a. Winsor McCay's ‘The Centaurs'.

Het volledige programma vind je hier.
Illustraties: Clash of the titans (Davis) - Le Mépris (Godard).
Onderaan deze pagina krijg je een voorproefje uit Disney's animatiefilm ‘Hercules'.